Hayatı ciddiye almayanların ciddiye alınmadığını hepimiz biliriz fakat her nedense ciddi olmayı zihnimizde olumsuz bir şeymiş gibi kodlamışızdır. Ciddi olmak; gülmemek, eğlenmemek, somurtup durmak demek değildir. İşleri doğru düzgün yapmak, hayatı dolu dolu yaşamak, yaşamı sonuçlarına göre tecrübe etmek ve her kim olursa olsun muhatabı önemsemek demektir.
Hayatın yükseldiği iki psikolojik zemin vardır: Biri hüzün, diğeri sevgidir. Hüzün, geldiğimiz kaynaktan ayrılmış olmamız itibariyle bu dünyada yaşadığımız derin bir psikolojik hâldir. Sevgi ise o kaynağa yönelmemiz, eksiğimizi tamamlamamız ve geldiğimiz yere yükselmemiz için önemli bir yoldur.
Ciddiyetsizlik, şaka, mizah, her şeyi gülmeye bir bahane gibi görmek gibi hâller yüzünden insan gide gide asıl görevini ve hayatın ciddiyetini unutuyor. Halbuki her zaman işlerin en başında hayat bizden ciddiyet, dikkat ve olayların üzerinde durup tefekkür etmemizi ister.
Ciddiyetsizlik, hayatta olan bitene bir anlam vermeye çalışan insan psikolojisinin savunma mekanizmalarından biri olabilir. Fakat işin sonu işlerin ve hayatın kendisinin önemsenmemesine, eğlenceye ve boş işlere ayrılan vaktin hayatı işgal etmesine varıyorsa burada durup biraz düşünmek lazım.
Komiklik yapacağım derken çoğu insan hayatın kıymetli vakitlerini, önemli karşılaşmaları, öğrenmeyi, hatıra biriktirmek gibi bir fırsatı elinden kaçırıyor. Boş konuşmalarla muhatabın kalbine bırakılan keder de işin cabası... Komiklik ciddiyetin önüne geçiyorsa bence ortada tehlikeli bir durum var demektir. O da içimizde büyüyen bir boşluk hissidir. Çoğu insan bugün böyle bir durumda. Hayatı doldurmak üzere insan komiklik yapmaya çalıştıkça ve eğlenceye düştükçe içinde de karşı konulmaz savrulmalar yaşamaktadır. Halbuki bu hayat bizden dolu yaşanmış vakitler ve tefekkür istemektedir.
Hayat bize verdiği şeyler oranında bizim ona ne verdiğimize bakar. Hiçbir şey insana karşılıksız verilmez bu hayatta. İşlerin sonu hep kendimize döner. Bu yüzden ciddiye almadığımız her şey yine bizimle ilgilidir. Sonuçta şu insanların komiklik yapmaya ihtiyacı yok. Hayatı artık ciddiye almaya ihtiyaçları var.
Yasin Şen
