Dörtdivan'da kar ve hafif sis kapladı ovayı. Gökyüzü berrak. Ova, kışı uğurladığımız şu günlerde geçen mevsimin en güzel cümbüşlerine şahitlik ediyor. Kuşlar sabahın ilk vakitlerinden beri cıvıl cıvıl. Dağlar, ormanlar bembeyaz karın dokunuşundan nasibini almış doya doya. Ufuk masmavi, kar ve sis gözlere bir ziyafet sunuyor.
Bu güzellik, bu ihtişam insanın gönlüne doluyor. Güneş bir hayat kaynağı olduğunu hatırlatırcasına yeryüzüne yolluyor ışıklarını. İnsanın gönlünü açan bir âlem bu
Ulusu Aladağların zirvelerinden serinlik ve hayat taşıyor ovaya. Çam ağaçlarının dallarındaki kar birikintileri de bu nefis tabloyu nazlı nazlı besliyor âdeta.
Bu güzel Dörtdivan sabahında da yine o harikulade ve beklenmedik yaşama gücüyle doluyor insan. Ova bembeyaz, dağlar üzerini örten karın dokunuşlarıyla gri, gökyüzü masmavi ve güneş pırıl pırıl... Ovayı kaplayan şu hafif sis de manzaraya cezbedici bir derinlik katmaya devam ediyor. Güneşin yükselmesiyle beraber sis de kalkıyor gökyüzüne. Fakat cana can katan bu manzara güzellikte devam etme hususunda biraz ısrarcı gibi duruyor. Burada şu sonsuz gökyüzünün karla bütünleşip manzarayı bütün güzelliğiyle doldurduğunu ifade etmeliyim.
Beyazın, mavinin ve dağların yücesini örten bir grinin çeşitli tonlarda böylesine güzel bir tablo oluşturduğunu görüp izlemek için herhalde bütün bunların kararlı ve muhabbetli bir şekilde bir araya gelmesi gerekirdi. Ressam nasıl bir dokunuş yapmışsa artık bir güzellik cümbüşü hâlinde ova muhteşem bir tabloya ev sahipliği yapıyor bugün yine. Dörtdivan bunu sık sık yapıyor. Bu güzelliği varlığının en derinlerinden çekip gözlerin önüne seriyor. Uzun uzun seyredilmesi ve tefekkür edilmesi gereken muhteşem güzellikleri Dörtdivan ovasını bugün doldurmaya yetmiş. Bu güzelliği sahip olduğu sakinliği de özüne katarak yaşamak ne güzel nasiptir!
