Yalan varoluşu temellendiremediğimiz hâller ve sözler bütünüdür. O sadece sözle ilgili değildir. Olduğumuzdan farklı görünmeye çalışmak da yalanın çok yaygın bir şeklidir.
Bana kalırsa yalanın en zehirli olanı espiri kılığında karşımıza çıkanıdır. Sözün seviyesi düştükçe konuşma laf yığını hâline gelir. Laf seviyesindeki sözün kıymeti yoktur ve bunlar insan için sadece kuru birer yüktür. Yaşamı zevksizliğe mahkum eden şeylerden birisi türlü kılıklarla karşımıza çıkan bu yalanlardır.
Günümüzde insan hayatı her türlü şekilde karşımıza çıkan bir yalan istilasına sahne oluyor. Hayatı dâimâ şebeklik seviyesinden gören kalitesiz bir espiri anlayışıyla beraber türlü şekillerde karşımıza çıkan yalanlar da hayatı faydasız bir mücadele yığını hâline getirdi. Bu çağın insanı kendisini hayata bağlayan ve niçin yaşaması gerektiğini ona dâimâ hatırlatan temel bir motivasyondan çok uzaklaştı. İnsanî erdemler bile çoğu zaman kendisiyle dalga geçilen kavramlar hâline getirildi. Böyle bir durumda bir insana keyif alacağı bir hayatı sunamazsınız. Onu hayata kolay kolay bağlayamazsınız. İnsanı değerler etrafında bir araya getiremez ve hiç bir şekilde bir bütünlük hâli meydana koyamazsınız. Çünkü insan bu hayata düşmek için değil yükselmek için gelmiştir.
Durum böyle olduğuna göre yaşamı çok kalitesiz bir hâle getiren bu yalan istilası karşısında ne yapmak gerekir?
İnsan, kendisini mânen yükseltecek bir tefekkürü ve anlama çabasını asla terk etmemelidir. Hayatı güzel ve yaşanabilir kılan her dâim anlamlı eylemlerimizdir. Bu anlamsızlık bataklığında debelenen insana yakışan şey yalanın zehrini zihnimize ve kalbimize boca eden şeylerden, mecralardan, kişilerden mümkün mertebe uzak kalabilmektedir.
Y. Ş.
