Bu toprakların yapıcı unsuru İslam'dır!

Bu toprakların kurucu 
unsuru Türk, 
yapıcı unsuru İslam’dır..
Ecdadımız ehl-i sünnet 
merkezli tasavvuf inancına 
dayanarak bir ahlak 
medeniyeti kurmuştur.. 
“Mesnev’i okuyup pilav 
yiyerek” 
Viyana’ya kadar gittik biz, 
Mozart dinleyerek değil!. 
****
Babasından kalan 10 
dönümlük toprağı 
paylaşamayanlar, 
“Fatih Sultan Mehmet 
kardeş katili miydi?” 
diye sormadan önce büyük 
abdest alsınlar.. 
“Mevlâna ajan olabilir” 
diyen tarihçi, 
hiç değilse 
“Eva de Vitray Meyerovitch 
bu adamda ne görmüş de 
Müslüman olup Havva 
ismini almış?” 
diye sorsun o bilimsel 
kimliğine.. 
****
“Kur’ân bize yeter” deyip 
hadisleri inkâr edenler, 
bir zahmet usul ilmi 
okusunlar.. 
“Allah’la kul arasına 
girilmez” 
sakızını çiğneyenler, 
“Herkesten önce Allah’la kul 
arasına Hz. Muhammed 
(s.a.v.) girmiştir”, 
bunu bilsinler lütfen.. 
“İslam akıl dinidir” deyip 
kafalarına göre Kur’ân’ı 
yorumlayanlar, 
“Hangi akıl? Descartes’ın 
aklı mı, Kant’ın aklı mı, 
Aristo aklı mı, Hz. Ömer aklı 
mı?!.” 
Önce buna cevap versinler.. 
“Dini istismar ediyorsunuz” 
diyenler, 
önce eleştirdikleri dindarlar 
kadar İslam’ı öğrensinler.. 
Çünkü insan bilmediği şeyi 
istismar edemez.. 
Tabi ki o edecek, 
o biliyor ve o yaşıyor 
çünkü..
Sen mi yapacaksın rayban 
gözlüğünle? 
****
“Bir ilme bütünüyle vakıf 
olmayanlar, o ilmin 
kusurlarını göremezler” 
diyor Gazalî.. 
Her eksikliğinizin günah 
keçisi yaptığınız Gazalî. 
Ahmet İnam’ın 
“Ben bu kadar değişime 
açık, bu kadar ufku geniş, 
bu kadar kendini 
yenileyebilen bir ikinci insan bilmiyorum” 
dediği Gazalî..
“Mealle Müslümanlık olmaz” diyen Cemil Meriç kadar 
tarihinize saygı duyun bari.. 
****
Tasavvufa panteizm 
demekle asrın idrakine 
İslam’ı söyletmiş 
olmuyoruz.. 
Avrupa’nın sofra artıklarıyla 
Müslüman Türk entelektüeli 
olunmuyor efendiler.. 
Dönüp dönüp 
“İslam tarihi boyunca akıl 
hep küçümsenmiştir” 
diye Sputnik’e söyleşi veren 
ilahiyatçılarımızın Renan 
kafasından ne farkı var?!.
****
Toplum olarak bu 
nasihatlere çok ama çok 
ihtiyacımız var.... 
İmamı Şafii, 
talebelerinden biri olan 
Yunus ile müzakere yaptığı 
bir meselede ihtilâfa düşer.. 
Öyle ki, 
talebesi öfkesinden dolayı 
dersi terk eder ve evine 
gider..
Akşam olunca, 
Yunus kapısının çalındığını 
fark eder..
"Kim o?" 
der..
Kapıdaki kişi,
"İmamı Şafiî."
der..
Yunus, 
kapıyı açar ve İmam 
Şâfî’nin kapıda beklemekte 
olduğunu görür.. 
Hocasının ayağına kadar 
gelmesine şaşırır..
İmam Şafiî, 
kapıyı açan talebesi 
Yunus'a, 
ders niteliğinde şunları 
söyler:
"Yunus, bizi birleştiren 
yüzlerce mesele dururken bir mesele mi ayıracak 
bizi?!."
"Yaptığın ve üzerinden 
geçtiğin köprüleri yıkma!.
Bir gün o köprüden geri 
dönmen gerekebilir!"
"Hatadan nefret et, ama 
hataya düşenden nefret 
etme!"
"Bütün kalbinle günaha 
öfkelen, ama günahkâra acı, 
ona merhamet göster!"
"Sözü eleştir ama sözü 
söyleyene saygı göster!."
Görevimiz hastalığı tedavi 
etmektir, 
hastayı yok etmek değil!..