Köye geldiğimden beri Cemal Kurnaz Hocamın denemeleri ve hatıralarıyla meşgul oluyorum. Bazı kitapları burada elimden düşmüyor. Kütüphanem köyümde. O yüzden köye gelmek benim için kitaplarıma kavuşmak anlamı da taşıyor.
Cemal Kurnaz Hocam bir güzel insan. Belki güzel kelimesi bile onu anlatmada zayıf kalır. Üslubu da öyle güzel, samimi ve insanı kuşatıcı bir tarzdadır.
Cemal Hocamın yazılarını dinlenmek için okurum. Onun yazılarını okurken bazı duygular ve düşünceler baharda açan çiçekler gibi içimde beliriyor. Kendimi önce derin derin düşünürken sonra da bir şeyler yazarken buluyorum.
Cemal Hocam, o manevi derinliğine ve güzelliğine rağmen biraz fazla üzülmüş. Akademi kıyıcıdır. Burası çoğu masum duygu ve ideallerin mezarlığı hâline gelmiştir. “Cemal Aynasından Yansıyanlar” adıyla yayınladığı hatırlarını yeniden okurken bunu düşündüm. Üniversitelerin elden geçmesi gerektiği önünde durulamaz bir hakikat artık. Buralar yeniden düzenlendiği zaman bu hatıraların dikkate alınacağını zannediyorum.
Bizimkisi sadece bir umut…
Bence güzel ve iyi insanların en büyük hizmeti, insanların içindeki iyiliği ve güzelliği uyandırmaları olmuştur. Cemal Hocam öyledir. Kırmadan, dökmeden, incitmeden bir insandaki temiz ve asil duyguları canlandırabilmek büyük bir şeydir. Onun en büyük hizmeti bence budur.
Her iyi eğitimci, her insanın bu dünyaya bir görev ve kabiliyetle geldiğini bilir. Karşımızdaki insan bizim gibi olmak, düşünmek zorunda değil. Fakat farklılığıyla, anlatmak ve yapmak istedikleriyle bir insan bu büyük ve zengin insanlık tecrübesine bir şeyler sunacaktır. Önemli ve gerekli olan bunu yakalayabilmek ve farklılığı değerlendirebilmektir. Herkes bu hayatın içinde bir bütünü meydana getiren desenler, şekiller hükmündedir. Bunu bilince kavgalar, tartışmalar azalır, insan herhalde daha rahat eder.
Bu âlemde hiçbir kavganın kazananı olmamıştır. Ama iyilik her zaman kazanmıştır. Kaybeder gözükse bile iyilik ve iyiler daima kazançlı çıkmıştır bu âlemde.
Cemal Hocamın denemelerini ve hatıralarını okurken bunları düşündüm. Bize olumsuz gibi gelen şeylerin altında hangi hikmetlerin gizli olduğunu bilemeyiz. Fakat tecrübeye değer verdikçe her olumsuzluğun bir iyiliğe, güzelliğe, insanı daha iyi tanımaya vesile olacağı ortadadır.
Öğretmenlerin, öğrencilerin Cemal Hocamın denemelerini okumalarını çok isterdim. Önceden insanlar azdan çoktan kitap okuyordu. Şimdi bu iş daha da zorlaştı. Zaten kitap okuma konusunda kötü bir imtihan veren ülkemizde telefon ve sosyal medya yıkıcı bir tesir meydana getirdi. Bunun nelere sebep olacağını göreceğiz. Belki bunda da bizim görmediğimiz bir hikmet gizlidir.
Yunus’un Nefesi, Öğretmenlik Sevdası, Dövüşçü Millet, Acı Poyraz, Dikene Su Vermek Cemal Hocamın bazı deneme kitapları. Hocamın başka deneme kitapları da var. Türkülerimiz gibi dimağımızda bir tat bırakan bu denemelerin yanında hocamın Türkülerin Gücü, Türk’ün Mektebi Türkü Mektebi gibi inceleme kitapları ve Cemal Aynasından Yansıyanlar adlı hatıralarının da okunmasının kişiye çok şey katacağına inanıyorum.
Çok canlı, dinamik ve daima yenilenen hayat ırmağının bize getirdikleri daima önem arz eder. Tecrübe böyledir. Öncesi olmasaydı sonrası da olmayacaktı.
Bence üniversitelere nasıl öğretmen ve akademisyen olunur türünden dersler konulmalı ve hocamın denemeleri burada ders kitabı gibi okutulmalıdır. İllaki bu muhtevada dersler vardır ama çoğu mevzu, kitap sayfalarında ve lafta kalıyor. Uygulamak zor. Özellikle çoğu akademisyen işin uygulamasında sınıfta kalıyor. Üniversitelere kendisiyle meselesini halledebilmiş veya bu uğurda bir çaba içinde olan insanlar lazım.
Bir de bu ülkede her kesimin saygı duyduğu bir insan tipimiz olmalı. Yoksa her kesim kendi adamını oraya buraya koymak için çırpınırken köşe kapmaca içinde birçok insanî değerini de yitiriyor. Bu yüzden Cemal Hocamın da bir vesileyle dediği gibi bizim yeni bir insan tipine ihtiyacımız var.
Bu yeni insan tipine duyduğumuz ihtiyaç bugün gün gibi ortada. Elverir ki, bu milletin hâliyle ve geleceğiyle ilgilenen, milletin derdi derdi olan yöneticiler kurumların başına geldiğinde samimi olarak “Nerede yanlış yapıyoruz?” dediklerinde zaten aradıkları cevabı bulacaklardır. Cemal Hocamın denemelerinin ve hatıralarının samimi olan herkese bu hususta çok şey söyleyeceğini düşünüyorum.
