Hayallerle Yaşamak İstiyorum Çünkü Seviyorum.
Bir gün yalnız başıma kalmıştım evde sanki her şey üzerime geliyordu. Kafam karışık bir o kadar da dağınıktı ki ne oluyor ne bitiyordu anlamıyordum. Sanki yüreğime hasretlik acısı çökmüş, o da olmuş bir sancı. Bir an düşündüm, evden çıkayım gideyim diye. Hayallerimin peşinden koşayım belki yetişirim diye. Ama bir türlü çıkamadım, sanki beni engelleyen bir şeyler vardı. O an umutsuzluğa, karamsarlığa düşmüşüm, ayaklarıma batan bir şeyler vardı. Bu batan şeyler diken gibi bir şeydi, bunlar sanki benim gitmeme engel olan şeylerdi. Ve sonra düşündüm, oturdum ağladım bu garip halime.
Bu halim beni öldürecek gibiydi. Halime ağlaya ağlaya kendimi harap ediyor, ömrümü bitiriyor, tükeniyordum. Sonunda karar verdim evden çıkmaya, hayallerimin peşinden koşmaya gidecektim. Özledim de yani.
Hayallerle yaşamak istiyorum çünkü seviyorum... Bahçede açan çiçekleri, gülleri, sümbülleri özledim onlarsız edemem yapamam diye düşündüm ve dayanamadım çıktım. Ben o güzel, mis kokulu çiçekleri, gülleri, sümbülleri koklamayı özlemiştim, onlara ulaşmak istiyordum, kararlıydım ve onlara koşmak istiyordum benden ne kadar uzakta olsalar da koşup dokunmak, koklamak istiyordum. Belki de geç olacaktı ama onlara kavuşmak için yollar uzun ve bitmez gibi görünse de kavuşmak için, sabırsızlanıyordum çünkü hayallerimi çok seviyordum.
Önce bir düşündüm “of” dedim sıkıldım, sonra da dayanılmaz acılarla fırladım ama önemli olan hayallerime ulaşmak için koştuğumda bazı acılara katlanmam ve dayanmam gerektiğini anladım. Bende bu olacaklara inanmıştım, hayallerime ulaşmayı düşünüyordum. Hiç bir şeyin önemi yoktu benim için, ne yolların ne de yorgunluğun. Artık acılarımı, umutsuzluklarımı, karamsarlığa düşmeyi unutmuştum çünkü hayallerimde güzellikler, hoş kokular, vardı. Beni hayata bağlayan ve en çokta mutlu eden umutlarım vardı, hayallerim vardı.
Beni o sıkıntıdan kurtarıp buraya getiren çiçeklerden umutlarım vardı, güllerden dostlarım, sevdiklerim oldu. Hayallerim tek tek gerçekleşti ve daha da fazlası beni bekleyen yeni umutlar, yeni hayaller, yarınlarıma yürüyerek değil koşarak gideceğim artık. Sevdiklerime, dostlarıma, herkese, yarınlarıma koşacaktım. Seviyorum hayallerimi, dostlarımı, eşimi dostumu seviyorum, yaşamayı, yalnızlıktan kurtulup kucaklaşmayı seviyorum.
Hem de çok özledim, seviyorum hayallerimi. “Hayallerle Yaşamak İstiyorum, Çünkü Hayallerimi Seviyorum.” YALÇIN SEVİM
