“Veren de ‘O’ , alan da ‘O’... Nedir senden gidecek?!. Telaşını gören de ‘can senin’ zannedecek!.”der Necip Fazıl Kısakürek..
****
Alimlerden biri, öğrencisi ile gezerken, bir tarlanın yanındaki ağaçlardan birinin altında eski bir çift ayakkabı görürler..Belli ki etrafta çalışan birinin ayakkabısıdır..
Öğrenci :
"Hocam bu ayakkabıyı saklasak da, sahibi geldiğinde ayakkabısını bulamayınca, o anki halini seyretsek, ne dersin?!." der..
Hoca:
"Sevincimizi başkalarının
üzüntüsü üzerine kurmak doğru değil!.Gel şöyle yapalım;
- Sen zengin bir ailenin çocuğusun, bu ayakkabının içine bir miktar para bırak, sahibi gelip bunu gördüğü zamanki sevincini seyredelim"..
Öğrenci bu teklifi daha güzel buldu ve adamın ayakkabısının içine bir miktar para koydu..
Hocası ile görünmeyecek şekilde bir ağacın arkasına saklandılar..
Bir müddet sonra, ayakkabının sahibi geldi..
Elbiselerini değiştirdi, ayakkabısını giyerken içinde bir şey olduğunu farketti..
Baktığında bunun para olduğunu gördü..Bir müddet etrafına bakındı, hic kimseyi göremeyince, dizleri üzerine oturdu ve ellerini açıp:
"Ya Rab!.Eşimin hasta, çocuklarımın aç olduğu
Sence malumdur, verdiğin bu nimet için sana sonsuz şükürler olsun," deyip gözyaşlarına boğulur ve uzun bir süre ağlar..
Bunu gören Hoca ile öğrenci de göz yaşlarını tutamadılar...
Sonra Hoca öğrencisine döndü :
"Bu ilk tekliften daha güzel olmadı mı , şu an daha mutlu değil misin?!" dedi..
Öğrencisi:
"Evet Hocam, daha sevinçliyim..
Şimdi, daha evvel anlamadığım şu cümlenin manasını anladım :
-Verdiğin zaman, aldığın zamankinden daha mutlu olursun”..
Hocası dedi ki:
"Evladım!.
-Güçlü ve haklı olduğunda affetmek:
‘Vermektir.’
‘Yokluğunda kardeşine dua etmek:
‘Vermektir..’
"Haksız iken özür dileyebilmek:
-Vermektir."
"Başkasının iffetine kötü gözle bakmamak: Vermektir..
"İnsanların gönüllerine sevinç ekmek: Vermektir...
"Sevincimizi başkalarının üzüntüsü üzerine değil,
sevinci üzerine kurmak dileklerimle."
Hayırlı cumalar diliyorum..
