12 Eylül'den önce... Anarşi varmış, kurtarılmış mahalleler varmış, cinayetler işleniyormuş, akşam eve sağ salim gitmek mucizeymiş!.12 Eylül gelince...
'Oh' demişler. 'Kurtulduk' demişler. 'Çocuklarımız yetim kalmayacak' demişler. Ve sevinmişler. Size bir şey söyleyeyim mi? Bu, 42 yıllık bir puttur. Doğrudur. Bu son yazımla ben bu putu ayaklarımın altına aldım. Kenan Evren öldü ve bu putun da ölmesi gerek!. Türk siyasi hayatında, “işkence, darbe, tahkir” gibi vasıflarla anılan, siyasi açıdan “hayırla yad edilmeyen” nadir isimlerinden birisiydi Evren. 12 Eylül'ün insanlık suçları faturası kadar on yıllarca süren, hala devam eden ağır siyasi faturası da bulunuyor. “Tarihi büyük adamlar yapar” diye özetlenebilecek bir tarih yorumu vardır öteden beri. Bu yoruma göre Evren ‘büyük adam’dı” güya!. Tabii Evren, “büyük” filan değil, tam anlamıyla “sıradan” bir adamdı. Her kahvehanede en az dört beş benzeri çıkacak biriydi. Apoletleri sökülünce darbecilerin tamamı korkak birer fareye dönmüştür. 15 Temmuz darbe girişiminde de gördük bunu vesselam.
Çevrenizdeki bazı insanların yaşantılarına baktığınızda dini gereklilikleri yerine getirmek adına tek bir belirti dahi görmeniz mümkün değildir. Kendileri ile konuştuğunuzda size hak verdiklerini ama bu konularda hiç düşünmediklerini bahane ettiklerini görürsünüz. Yapılan hata ya da işlenen suç kendi başına hata ve suçtur. 'Dindar' olan ya da o şekilde algılanan bir kişinin işlediği suç da herkes gibi kendisini bağlar. Çünkü bu suçu işlemesinin sebebi dini inancı değil, kendisidir. Dindar insanlardan ahlâk dışı davranışların beklenmemesi gayet doğaldır. Ancak burada önemli olan kişilerin olaylar karşısındaki algılarında samimi olup olmadıklarıdır. İnsanlar işledikleri bir suç karşısında kendilerini temize çıkarmak için dindarların ya da dindar geçinenlerin de benzer şeyler yaptıklarını söyleyebilir. Din 'hacının hocanın' ya da herhangi başka bir kişi ve kurumun tekelinde değildir. İnsanlık için indirilmiştir. Darbelere zemin hazırlamak için de kullanılamaz. Hayırlı günler diliyorum.
