Kader, her varlığı, her olayı Allah'ın ezeli ilmiyle takdir etmesi, yaratmasıdır.
Kâinatta olmuş olacak ne varsa Allah tarafından bilinir. Allah’ın bilgisi dışında oluş düşünülemez; her ne oluyorsa adına kader dediğimiz ilahi ilim dâhilinde olmaktadır.
Deprem fiildir…
Deprem oluyorsa faili vardır. Bizzat Allah’ın ilmiyle bilinerek icra edilmektedir. Ne zaman nerede deprem olacak, nasıl olacak, neticesinde kimler ölecek, kimler kurtulacak Allah’ın bilgisi, takdiri dâhilindedir.
Son zamanlarda ‘deprem kader değildir’ türünden söyleyeni tehlikeye sokacak sözler moda haline geldi.
Maksat insanları afetlere hazır hale getirmekse doğu cümle; ‘Deprem Kader, ilim tedbirdir’ olmalıdır.
Nihayetinde tevekkül, her işimize Allah’ı vekil kılmak, her şeyi Allah’a havale etmek değil midir?
Bütün tedbirlerin alınmasına rağmen beklenilen netice oluşmayabilir; aynı sebepler her zaman aynı neticeyi vermez. Sebepler vesiledirler. Ne yapılırsa yapılsın sonuç Allah’ın takdirindedir.
Sır “Aramakla bulunmaz lakin bulanlar aramışlardır…” sözündedir…
Einstein’e ait olduğunu zannediyorum; “Bizler sırlarla dolu evrende, rüyanın rüyasını görmekteyiz. Gerçekte bildiğimiz hiçbir şey yoktur. Bildiğimizi sandığımız sadece olaylardır. O olaylar bilmediğimiz objeyle asla bilemeyeceğimiz süjenin birbirlerine ilgisinden doğmuştur”
Dinin yerine bilimi koyma gayretleri insanın metafizik ihtiyaçlarının yerini dolduramaz.
Sadece dindar, mütedeyyinlerin yobaz olabileceği zannedilir.
Hâlbuki sürekli kendini tekzip ede ede, yanlışlarını düzelte düzelte yol yürüyen bilimin her hâlükârda doğruyu göstereceğine inanmak, âlemlerin sırrını insanoğluna açacağını zannetmek iflah olmaz ham yobaz kaba softalıktır.
‘Bilimcilik, bilimsellik’ görüntüsüyle din, İslam düşmanlığı yapmak insanı bilimin ham yobazı, kaba softası yapar…
Einstein kadar metafizik ürpertinin farkına varamayan bilim adamı günün sonunda havanda materyalizm dövecektir.
Nitekim gözünü gönlünü bilime, sanata, şiire, musikiye kapatan dindar aynı şekilde; ham yobaz, kafa softa, estetikten uzakta, tecrit sırrından azadedir…
Üstad Necib Fazıl’ın ölçülendirmesi, “İlimde tecrit, teşhis için; şiirde teşhis, tecrit içindir…”
Bilim adamının laboratuvarında mikroskopla seyrettikleri, velinin ilham yoluyla temaşa ettiği âlemin parçacıkları neden olmasın.
Kopernik’in ‘Gök Cisimlerinin Devinimi Üzerine’ kitabı yalnızca astronomiyle ilgilenenler tarafından anlaşılsın diye yazılarak Papaya ithaf edilmişti.
Papanın tepkisinden ürken İlahiyatçı Andreas Osianderön kitabın önsözünde Papa’dan Kopernik adına özür dileyerek tepkileri azaltmaya çalışmıştı.
Oysa Bruno, Kopernik kadar şanslı değildi.
Müslüman gökbilimcilerinden etkilenen Bruno, Dünya’nın Güneş etrafında döndüğünü, tek Güneş sistemi değil birden fazla Güneş sistemi hatta galaksilerin olduğunu savunuyordu.
Dünyayı Güneş sisteminde alelade gezegen seviyesine indiren görüş kiliseye göre, ‘Göklerdeki Baba’nın hükümranlığına saldırı, otoritesine başkaldırıydı.
Şirk ilan ettiği düşüncelerin kökünü kazımak adına Bruno’yu diri diri yakarak öldürdü.
Nereye varıyorum…
Şuraya;
‘Bilimcilik, bilimsellik’ görüntüsüyle İslâm düşmanlığı yapmak insanı bilimin ham yobazı, kaba softası yapar…
Galileo’nun intikamını İslâm’dan almaktan, Bruno’yu Müslümanlar’ın yaktığını zannetmekten vaz geçin.
