Tecrübe ne kadar pahalı bir olgu. Olanı şanslı kılar, olmayanı üzer. Kafamızı taşlara vurmak deyimini sanırım tecrübesizler bulmuş olmalı. “Ama efendim siz de söz dinleseydiniz o zaman da başınıza bir şey gelmeseydi” diyesi geliyor insanın. Yine susmak daha iyi.
Madalyon gibi her konunun artısı gibi eksisi de var. Kendilerini tecrübeliyim diye nitelendiren insanların da sürekli düştükleri bir hata var. Ben bilirim, çok bilirim. “Çok bilen çok yanılır” diyoruz karşılık olarak.
Tecrübe tabi ki kıymetli, tabi ki herkes her şeyi kendi tecrübe edemez. Zamanında başını duvarlara vuranlardan feyz almak gerekir. Yani başkalarının tecrübelerinden yararlanmak lazım.
Diğerlerinin tecrübelerinden nasıl yararlanırız diye sormak gerekiyor tam bu noktada da.
Size anlatılan tecrübe anekdotu ile sizin şu an içinde bulunduğunuz durum, şartlar ve hatta zaman aynı mı diye bir bakmak lazım önce. “Tam burada kafama elma düşmüştü.” tecrübesine göre benim yolumu değiştirmem gerek. Ben geçtiğimde elma zamanı değilse yoldan çıkmama gerek olmaz.
Aslında mevzu bahis tecrübeyi nasıl kullanmanız gerektiğini bilmekte. Kullanma kılavuzumuz mevcut değil ama olayları ve durumları kendi şartlarımızda değerlendirebilmeyi bilmemiz gerekiyor.
“Eskiden şöyleydi, böyleydi…” derler bizden önceki nesil. Gelin görün ki eskide değiliz. Çağ atladık, her yönden geliştik. Artık her işin daha pratik yolları bulunmakta. Yoksa da kendimiz pratikleştiririz.
Tecrübe tecrübe diye diretiyoruz her zaman; kolay elde edilmediği de aşikâr. Kimi insan yaşayarak öğrenir, kimi insan da ortamı gözlemleyerek. Hangisi olursa olsun o yoldan bir geçmek gerekir.
Tecrübe yolundan geçmediğinizde deneyemeyerek öğrendiğinizde
