Okunmayan kitap ölüdür. Okunmayan ve yaşanmayan...
Kitap sevdalısı biri bilir ki, kitabı canlı kılan onu seven, arayan ve okuyan bir yüreğin heyecanıdır. Bu heyecan kaybolduğu vakit kitaptan geriye sadece bir ceset kalır. Evlerdeki kitaplıkları süsleyen kitaplar bu yüzden capcanlı ve sevgi doludur. Çünkü onları oraya yerleştiren bir kitap sevdalısı, kütüphanesine her bakışında yüreğinde damıttığı muhabbet ve aşkla onlara yönelmekte, sanki bir çocuğun başını okşar gibi kitabın sayfalarını ziyâret etmektedir.
Kitabın ziyareti ve okunması insan gönlünde derin bir sevgi uyandırır. Bu hâl, aslında kitaba duyulan sevginin ondan yine bize yansımasından ibarettir. Allah gecinden versin, kütüphanesini sevgiyle, heyecanla, muhabbetle ve ümitle oluşturan kitap sevdalısı öldüğü vakit kitaplar da ölür. Kimselerin ilgilenmediği ve okumadığı bu kitaplar birer ceset hâline gelir. Bu yüzden "İnsan mezara, kitap mezata ..." demişler. Hakikaten de okuyanı ve seveni mezara giren kitaplar bir süreliğine bile olsa ölmüş gibi oluyor. Bu süre günümüzde uzadıkça uzuyor.
Kitaplar artık hayatımızdan çekiliyor. Onları kaybediyoruz. Farkındayım, kitabı kaybetmek bilgeliği kaybetmek anlamına gelmez. Onlardaki birikim artık internet ortamına taşınıyor. Geriye binlerce yıllık bir kitap kültürünün son yâdigarları kalıyor.
Kitap sayfalarında huzur bulan, kitabın kokusunu arayan ve bulan insanların hâlen olduğunu biliyorum. Fakat her geçen gün azalıyorlar. Yerlerine başka kitap sevdalarının geldiği pek de söylenemez.
Bir devir sona yaklaşırken kitabın hatırasına hürmet beslemeyi unutmasak diyorum. Fakat kime ne anlatacaksın?
Kitap sevdalısı biri bilir ki, kitabı canlı kılan onu seven, arayan ve okuyan bir yüreğin heyecanıdır. Bu heyecan kaybolduğu vakit kitaptan geriye sadece bir ceset kalır. Evlerdeki kitaplıkları süsleyen kitaplar bu yüzden capcanlı ve sevgi doludur. Çünkü onları oraya yerleştiren bir kitap sevdalısı, kütüphanesine her bakışında yüreğinde damıttığı muhabbet ve aşkla onlara yönelmekte, sanki bir çocuğun başını okşar gibi kitabın sayfalarını ziyâret etmektedir.
Kitabın ziyareti ve okunması insan gönlünde derin bir sevgi uyandırır. Bu hâl, aslında kitaba duyulan sevginin ondan yine bize yansımasından ibarettir. Allah gecinden versin, kütüphanesini sevgiyle, heyecanla, muhabbetle ve ümitle oluşturan kitap sevdalısı öldüğü vakit kitaplar da ölür. Kimselerin ilgilenmediği ve okumadığı bu kitaplar birer ceset hâline gelir. Bu yüzden "İnsan mezara, kitap mezata ..." demişler. Hakikaten de okuyanı ve seveni mezara giren kitaplar bir süreliğine bile olsa ölmüş gibi oluyor. Bu süre günümüzde uzadıkça uzuyor.
Kitaplar artık hayatımızdan çekiliyor. Onları kaybediyoruz. Farkındayım, kitabı kaybetmek bilgeliği kaybetmek anlamına gelmez. Onlardaki birikim artık internet ortamına taşınıyor. Geriye binlerce yıllık bir kitap kültürünün son yâdigarları kalıyor.
Kitap sayfalarında huzur bulan, kitabın kokusunu arayan ve bulan insanların hâlen olduğunu biliyorum. Fakat her geçen gün azalıyorlar. Yerlerine başka kitap sevdalarının geldiği pek de söylenemez.
Bir devir sona yaklaşırken kitabın hatırasına hürmet beslemeyi unutmasak diyorum. Fakat kime ne anlatacaksın?
