Bu yazımızda size yaşanmış bir baklava hikayesi aktaracağım.
BİR DİLİM BAKLAVA
Baklava hemen hemen hepimizin çok sevdiği bir tatlıdır. Şeker hastalarının dikkat etmesi gereken tatlılardan biri. Özellikle Antep baklava çok lezizdir.
Hikayeyi bende yaşayan kişinin sözleriyle aktarayım size:
‘’Maddi durumumuz küçükken çok kötüydü, babam eve biraz baklava almıştı.
O akşam çayla beraber bir güzel yedik. Ertesi gün yerli malı haftası vardı sınıfta...
Annem de kavanozun içine 1 tane baklava koydu bir kaba da zeytin peynir falan, her neyse sınıfa girdim herkesin önünde börekler falan...
Sınıfın en gıcık çocuğu başıma dikildi ve gülmeye başladı..
-O baklavayı fareler için getirdin galiba dedi.
Ben o anda utancımdan yerin dibine girdim, herkes gülmeye başlamıştı.
Ağlayarak okuldan çıktım eve gelip anneme bağırmaya başladım.
-Nasıl bir tane baklava koyarsın sınıftakilerin çantalarında bir sürü yiyecek vardı ben de ise bir baklava biraz zeytin yarım ekmek beni rezil ettin dedim.
O anda annem kırgın bir şekilde;
-Baklavalardan benim payıma düşen sadece buydu yavrum dedi.
O anda kendimden nefret ettim anneme sarılmaya bile yüzüm kalmamıştı...
Biliyorum annem bana kırılmaz ama ben kendime kırıldım böyle bir anneye bunu yaptığım için 10 yaşımdan beri her gece Allah 'ın beni affetmesi için dua ederim..
O zamandan bu zamana ağzıma almadığım tek tatlıdır baklava..’’
Diyerek hikayesini böyle anlatıyor. Anneler çocukları için her türlü fedakarlığı yaparlar, gerektiğinde yiyeceklerini dahi verirler. Yemezler yedirirler, giymezler giydirirler, hastalanırız uyumazlar. Derdimiz dertleridir. Eften püften sebeplerle annelerimizin kalbini kırmayalım, onların hayır dualarını alalım. Annelerimiz dünyadaki en kıymetli varlıklarımızdır onlardan sonra da babalarımız..
Lokman ÖZKUL
Eğitimci-Yazar
lokmanozkul@gmail.com
BİR DİLİM BAKLAVA
Baklava hemen hemen hepimizin çok sevdiği bir tatlıdır. Şeker hastalarının dikkat etmesi gereken tatlılardan biri. Özellikle Antep baklava çok lezizdir.
Hikayeyi bende yaşayan kişinin sözleriyle aktarayım size:
‘’Maddi durumumuz küçükken çok kötüydü, babam eve biraz baklava almıştı.
O akşam çayla beraber bir güzel yedik. Ertesi gün yerli malı haftası vardı sınıfta...
Annem de kavanozun içine 1 tane baklava koydu bir kaba da zeytin peynir falan, her neyse sınıfa girdim herkesin önünde börekler falan...
Sınıfın en gıcık çocuğu başıma dikildi ve gülmeye başladı..
-O baklavayı fareler için getirdin galiba dedi.
Ben o anda utancımdan yerin dibine girdim, herkes gülmeye başlamıştı.
Ağlayarak okuldan çıktım eve gelip anneme bağırmaya başladım.
-Nasıl bir tane baklava koyarsın sınıftakilerin çantalarında bir sürü yiyecek vardı ben de ise bir baklava biraz zeytin yarım ekmek beni rezil ettin dedim.
O anda annem kırgın bir şekilde;
-Baklavalardan benim payıma düşen sadece buydu yavrum dedi.
O anda kendimden nefret ettim anneme sarılmaya bile yüzüm kalmamıştı...
Biliyorum annem bana kırılmaz ama ben kendime kırıldım böyle bir anneye bunu yaptığım için 10 yaşımdan beri her gece Allah 'ın beni affetmesi için dua ederim..
O zamandan bu zamana ağzıma almadığım tek tatlıdır baklava..’’
Diyerek hikayesini böyle anlatıyor. Anneler çocukları için her türlü fedakarlığı yaparlar, gerektiğinde yiyeceklerini dahi verirler. Yemezler yedirirler, giymezler giydirirler, hastalanırız uyumazlar. Derdimiz dertleridir. Eften püften sebeplerle annelerimizin kalbini kırmayalım, onların hayır dualarını alalım. Annelerimiz dünyadaki en kıymetli varlıklarımızdır onlardan sonra da babalarımız..
Lokman ÖZKUL
Eğitimci-Yazar
lokmanozkul@gmail.com
