Afyonkarahisar’ın Sahipata Mahallesi’nde hafızlık eğitimi gören Kur’an kursu öğrencileri, yaşları küçük ama gönülleri büyük, yürek ısıtan örnek davranışa imza attı. Henüz onuncu yaşlarının başındaki öğrenciler, kendi harçlıklarından biriktirdikleri paraları Türkiye Diyanet Vakfına bağışladı.Harçlıklarını Kumbarada Biriktirdiler, İyiliğe Dönüştürdüler. Afyonkarahisar’ın Sahipata Mahallesi’nde eğitim gören Kur’an kursu öğrencileri, Kur’an-ı Kerim’i ezberleyerek gönüllerini ilahi kelamla buluştururken, bir yandan da paylaşmayı, yardımlaşmayı ve infak etmeyi öğreniyor. Yaşlarının küçüklüğüne bakmadan yüreklerinin ne kadar büyük olduğunu gösterdiler.
İşte bunun en güzel örneklerinden biri de kendi elleriyle büyüttükleri kumbaraları oldu.Henüz çocukluklarının en güzel yıllarında, onuncu yaşlarını yaşayan öğrenciler; oyun, şeker ve kendi küçük ihtiyaçları için harcayabilecekleri harçlıklarını biriktirdi.Günler boyunca harçlıklarından artırdıkları paraları kumbaralarında biriktiren öğrenciler, “Bu para benim olsun” demek yerine, “Bir başkasına faydası dokunsun” diyerek anlamlı bir karar aldı.
Bu anlamlı davranışlarını paylaşmak üzere Afyonkarahisar İl Müftüsü Lütfü İmamoğlu'nu ziyaret eden öğrenciler, kumbaralarını TDV’ye teslim etti.
Belki ellerindeki para büyük değildi…Ama o kumbaraların içinde çocukların fedakârlığı, paylaşma duygusu, merhameti ve iyilik adına attıkları kocaman bir adım vardı. O kumbaraların manevi değeri, içindeki paranın çok ötesindeydi.Çünkü o kumbaralarda bir çocuğun vazgeçtiği bir şeker, ertelediği küçük bir alışveriş, biriktirdiği harçlık ve en önemlisi paylaşma duygusu vardı.Onlar henüz hayatın hesabını kitabını öğrenmeden, iyiliğin hesabını yapmayı öğrendiler.Bugün bir çocuğun kumbarasından çıkan birkaç lira, aslında topluma verilen çok daha büyük bir mesajdı: “İyilik yapmak için büyümeyi beklemeye gerek yok.” Sahipata’daki bu minik yürekler, harçlıklarını paylaşarak sadece bir bağışta bulunmadı; akranlarına, ailelerine ve topluma da örnek olacak bir davranış ortaya koydu.Çünkü bazen büyük iyilikler, büyük imkânlarla değil; küçücük ellerin büyük bir gönülle yaptığı fedakârlıklarla başlar.Bu güzel davranış, çocuklara verilen dinî ve ahlaki eğitimin yalnızca sınıfta kalmadığını; paylaşmaya, yardımlaşmaya ve infak bilincine dönüştüğünü göstermesi bakımından da büyük anlam taşıyor.Bugünün küçük bağışçıları, yarının büyük iyilik sahipleri olacak.Ne mutlu harçlığını paylaşmayı öğrenen çocuklara, ne mutlu onlara iyiliği öğretenlere…Sahipata’dan yükselen bu güzel örnek, umarız daha nice çocuğa ilham olur.
İşte bunun en güzel örneklerinden biri de kendi elleriyle büyüttükleri kumbaraları oldu.Henüz çocukluklarının en güzel yıllarında, onuncu yaşlarını yaşayan öğrenciler; oyun, şeker ve kendi küçük ihtiyaçları için harcayabilecekleri harçlıklarını biriktirdi.Günler boyunca harçlıklarından artırdıkları paraları kumbaralarında biriktiren öğrenciler, “Bu para benim olsun” demek yerine, “Bir başkasına faydası dokunsun” diyerek anlamlı bir karar aldı.Bu anlamlı davranışlarını paylaşmak üzere Afyonkarahisar İl Müftüsü Lütfü İmamoğlu'nu ziyaret eden öğrenciler, kumbaralarını TDV’ye teslim etti.
Belki ellerindeki para büyük değildi…Ama o kumbaraların içinde çocukların fedakârlığı, paylaşma duygusu, merhameti ve iyilik adına attıkları kocaman bir adım vardı. O kumbaraların manevi değeri, içindeki paranın çok ötesindeydi.Çünkü o kumbaralarda bir çocuğun vazgeçtiği bir şeker, ertelediği küçük bir alışveriş, biriktirdiği harçlık ve en önemlisi paylaşma duygusu vardı.Onlar henüz hayatın hesabını kitabını öğrenmeden, iyiliğin hesabını yapmayı öğrendiler.Bugün bir çocuğun kumbarasından çıkan birkaç lira, aslında topluma verilen çok daha büyük bir mesajdı: “İyilik yapmak için büyümeyi beklemeye gerek yok.” Sahipata’daki bu minik yürekler, harçlıklarını paylaşarak sadece bir bağışta bulunmadı; akranlarına, ailelerine ve topluma da örnek olacak bir davranış ortaya koydu.Çünkü bazen büyük iyilikler, büyük imkânlarla değil; küçücük ellerin büyük bir gönülle yaptığı fedakârlıklarla başlar.Bu güzel davranış, çocuklara verilen dinî ve ahlaki eğitimin yalnızca sınıfta kalmadığını; paylaşmaya, yardımlaşmaya ve infak bilincine dönüştüğünü göstermesi bakımından da büyük anlam taşıyor.Bugünün küçük bağışçıları, yarının büyük iyilik sahipleri olacak.Ne mutlu harçlığını paylaşmayı öğrenen çocuklara, ne mutlu onlara iyiliği öğretenlere…Sahipata’dan yükselen bu güzel örnek, umarız daha nice çocuğa ilham olur. 
